Interpelacja nr 7352

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie orzeczeń o niepełnosprawności

   Szanowna Pani Minister! W 1999 roku wprowadzono reformę ubezpieczeń społecznych (Dz.U. 97.123.776.) z dnia 9 października 1997 roku i na jej postawie lekarze orzecznicy ZUS orzekają stopień niepełnosprawność do celów rentowych i skutecznie uzdrawiają osoby niepełnosprawne. Od 1 września 1997 roku rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia powołane zostały najpierw wojewódzkie - a po reformie administracyjnej kraju - powiatowe zespoły orzekania o stopniu niepełnosprawności. Przez to rozumie się, że w Polsce rozstrzyga ponad 380 zespołów powiatowych o stopniu niepełnosprawności obywateli Polski oraz orzecznicy ZUS.

   W związku z powyższym zachodzą pytania?

   1. Ile osób po 1 września 1997 roku uzyskało stopień niepełnosprawności w Polsce?

   2. Czy następstwem działania wielu powiatowych zespołów orzekania nie jest nadmierna ˝produkcja osób niepełnosprawnych˝?

   3. Jak można wyjaśnić, że osoby, które orzecznicy ZUS uznali za zdrowe, stają na komisjach powiatowych zespołów i otrzymują status osób niepełnosprawnych?

   Po reformie ZUS liczba osób niepełnosprawnych winna spadać, a tymczasem gwałtownie rośnie.

   Taki tryb orzekania sprawia, że państwo nigdy nie spełni oczekiwań osób niepełnosprawnych w zakresie rehabilitacji zawodowej i społecznej, a one same stają się kartą przetargową pracodawców Zakładów Pracy Chronionej ze stroną rządową, która chce zmieniać, reformować patologiczną ustawę.

   Z poważaniem

   Poseł Regina Wasilewska-Kita

   Warszawa, dnia 20 marca 2007 r.

“Praesent augue mauris, accumsan eget, ornare quis, consequat malesuada, leo.”